juni 18, 2019 Registreren  | Inloggen
HomeHomePestenPestenMijn verhaalMijn verhaalVerhaal dat nog steeds doorgaat . . .Verhaal dat nog steeds doorgaat . . .
Vorige
 
Volgende
Nieuw bericht
16-4-2019 19:10
 

Hallo, ik ben Marie en ben 13 jaar. 

Ik ben nog steeds eerste jaar in middelbare school, maar sinds ik kwam naar de middelbare ging mijn leven gewoon omlaag.

Kwam in een klas die ik dacht dat normaal was, totdat ik het duistere kant zag (Als mijn tekst 'creatief' lijkt, dat komt omdat ik wel creatief ben. :]) 

Nou, er zitten zo'n paar jongens in m'n klas, een groep eigenlijk, van 5-6 jongens. Hun gedrag vind ik belachelijk en onrealistisch, maar probeerde ik te denken van "Nou ja, jongens in de puberteit. Wat kan ik daarmee doen? Niks." Maar soms kwamen er zo'n incidenten in de klas dat heletijd met mij iets te maken hadden, vooral omdat ik snel gestrest raak en dus heel snel tranen uit m'n ogen komen. En dan gaan de groep jongens, vooral deze jongen die zeker weten de "leider" is van de groep het nog erger maken zoals uitlachen en boos op mij gedragen en zeggen dat ik alles fout doe ook. Het is meer dan dat, geloof me. 

"Ga terug naar je eigen land!" (Ik kom niet uit Nederland.)
"Piet jankbal"
"Mevrouw zieligpiet"
"Je doet alles verkeerd!"
Mijn huil-geluiden nadoen wanneer ik begin huilen,
Ik denk nog een paar dingen, alleen kan ik het nu niet herinneren..
Dingen naar mij gooien en dan proberen macht over mij te krijgen, of mij manipuleren. 

Soms praten ze over mijn uiterlijk, zoals dat ik een 'snor' heb. (Iedere meid heeft een snor ook als je blondie bent, echt waar!) Omdat mijn 'snor' meer zichtbaar is doordat ik donkerdere haren heb. (En toch zie ik mensen die donkere haar hebben en geen of weinig 'snor' zichtbaar hebben, niet gemeen bedoeld.)
Of dat ik puistjes heb, ja ik weet zelf ook dat ik puistjes heb, bedankt! Hoefde ik niet horen. 

Mijn mentor had met de jongens gepraat, maar deze dagen, weken, maanden, blijven ze nog een beetje irritant. Zoals dingen naar mij gooien ook al ze wel zeggen "Sorry" of "Per-ongeluk". Of over mij praten zoals wat ik doe/deed en naar mij kijken.

Soms proberen een paar meiden mij te helpen, maar het ziet er niet uit. Echt niet. Het lijkt alsof de klas echt niet over mij denkt. Echt niet. Echt niet . . .
Ik leer beter door als iemand kalm en normaal tegen me praat wat ik fout doe. Niet schreeuwen. 
Ik meen het, daar wordt het voor mij erger. Voor jou ook. Voor iedereen. Je kan mij lekker de 'schuld' geven als ik weer te emotioneel wordt maar kijk is naar wat je doet, en dan weet je de echte antwoord, reden.

Ik vroeg me af, waarom huil ik nou zo snel? Waarom het is allemaal zo extreem voor mij? 
Ik kwam erachter dat ik 100% zeker, een hooggevoelig kind, persoon ben. Bijna alles wat er met hooggevoeligheid te maken heeft (Zoals perfectionistisch zijn), hoor ik daarbij. 

Ik voel me somber. Heel vaak, misschien wel constant, diep vanbinnen huilen. Soms zo erg. Liever blijf ik in m'n kamer dan uren op school. Liever misschien niet in deze wereld zijn. Ik weet het, ik ben nog zo jong om weggaan en denk ik nu al dit. Dat weet ik. Maar ik voel het.. Elke keer ik in klas ben en de jongens aanwezig zijn, voel ik me niet veilig en niet fijn. 
Alsof ik er niet bij hoor, dat is wat ik de heletijd denk. Dat ik er gewoon niet bij hoor in wat we allemaal doen.
En de klas reageert er vaak niet zo veel op.

Als je denkt dat ik geen hulp heb, ik zit al wel in een privé groep die vooral kinderen heeft die ook gepest worden in school. En ik praat met een vrouw in m'n school over hoe het met me gaat en wat we er mee kunnen doen. 
Maar ik voel me nog steeds somber, heel vaak. 
En ik wil ook dat HSP'ers (Hooggevoelige) zoals ik beter begrepen worden in de sociale maatschappij. Ik vind het niet kunnen dat mensen zo gedragen tegen mij, hoe durf je dat nou. HSP'ers zijn heel intelligent, heel lief, creatief enz. .. 
Is dit allemaal toch mijn probleem, vraag ik me vaak af. Of hun?
Wij HSP'ers gedragen wel een beetje anders, maar we zijn nog steeds mensen, toch? ..


Help. Ik zie gewoon grijs in plaats van een kleurrijke wereld die ik vroeger zag.
Het kan toch niet mijn schuld zijn..
Ik voel niet alsof ik er bij hoor. 

:(


Update: Nu heeft een van die jongens een rare foto van mij naar mijn klas snapchat groep en iedereen van mn klas, misschien ook buiten mn klas, zag het en sommige lachten uit..

 
Vorige
 
Volgende
HomeHomePestenPestenMijn verhaalMijn verhaalVerhaal dat nog steeds doorgaat . . .Verhaal dat nog steeds doorgaat . . .


Forum Pestweb Minimaliseren

Op het forum van Pestweb kun je je verhaal of jouw mening kwijt over pesten.Wil je reageren op anderen of zelf een onderwerp beginnen? Registreer je dan hieronder in het inlogscherm door te klikken op 'registreren'. Let op: je moet een wachtwoord verzinnen van minimaal 7 tekens. Daarna ben je ingelogd op het forum.
Je kunt ook chatten, maillen of bellen  met Pestweb kijk op:
 www.pestweb.nl

Het forum van Pestweb is openbaar. Ga zorgvuldig om met je gegevens.



Inloggen Minimaliseren
Aanmelden